Bio

Elk tijdperk kent wel een band die op eigenzinnige wijze de rijke erfenis van The Beatles en The Beach Boys in een modern jasje steekt. De jaren zeventig kenden Big Star, de jaren tachtig The Cars en in recentere tijden zijn Weezer en MGMT mooie voorbeelden. Deze bands verweefden elk op hun eigen manier emotie en melodie in puntgave liedjes.
Surface Noise uit Rotterdam probeert anno 2012 hetzelfde te doen. Klinkt hoogdravend, maar dat valt gelukkig wel mee. Naast het in de weer zijn met analoge synthesizers, fuzzy gitaren en het uitwerken van koortjes, doet het vijftal niets liever dan discussiëren over welke Thunderbird het tofst is. Daarmee is Surface Noise misschien niet voor de massa, maar eigenlijk wel voor iedereen...

De pers zei over Surface Noise

'De band barst van de energie en loopt over met ideeën. Surface Noise is een band in de groei en men gaat ongetwijfeld nog veel plezier beleven aan hun elastische rock' (Kindamuzik)

'Surface Noise zweeft ergens tussen het Vlaamse Balthazar, The Postal Service en Field Music: ze houden hun muziek simpel, maar weten het wel zo te presenteren dat het overtuigingskracht heeft en niet acuut leegloopt als een lekke ballon' (LiveXS)

'De meeste Nederlandse bands hebben het lef niet' (Festivalinfo)

Manifest

• Alles is al gedaan: de afgelopen millennia zijn er geen noemenswaardige revoluties geweest in het muzieklandschap. We must repeat.
• Popmuziek is alles: laat U niet misleiden door valse profeten die reppen over tegendraadse muziek buiten de popcultuur. Alles is pop.
• Het publiek is onze baas: onze organisatie is simplistisch. Wij wachten op uw bevelen. Surface Noise gehoorzaamt.
• De baas heeft niet altijd gelijk: wij zullen niet zomaar zwichten. Gansch het raderwerk staat stil als onze machtige arm het wil.
• Ieder optreden is er één: 10 mensen of 10.000 mensen, het maakt ons niet uit. Het is 1 tegen de 100 en 100 tegen de 1.
• Liever ludiek dan veilig: wij zullen niet de eerste zijn die hier de (zure) mandarijntjes van plukt. En u ook niet.
• Kunst is dood, leve kunst: onze muziek komt het best tot zijn recht in een peper-en-zoutstel, zeker als die in een museum staat.
• Misschien zijn we wel dom: onze pretenties hebben we met een pakje melk uit de boom gelokt. We stellen niets voor.
• We are Dutch: Engels is de muzikale Lingua Franca, maar buiten songteksten is dat geëmmer in een vreemde taal niet erg chic.
• De popcultuur is niet (langer) saai: we breken met alle wetten, in eerste plaats met die hierboven. Hou van ons!

Molded

Molded is geen album.

Het is het resultaat van vijf jaar musiceren zonder concessies en zonder duidelijk doel. Het verhaal achter deze plaat zit vol met toevalligheden, tegenslagen en happy accidents.

Surface Noise wordt opgericht op een normale dinsdagmiddag ergens in 2004. Niet veel later denkt de band mee te doen aan een bandcompetitie, maar de jongens moeten uitkomen in een ‘music+art’-wedstrijd. Met appelmonsters, kruidenaroma’s en de korrelige vleugels van Freddy Chicken Dragon worden de zintuigen van het geblinddoekte publiek gestimuleerd. Het vijftal weet niks van Kunst, maar wint met deze Karel Appel-mentaliteit (die rotzooide ook maar wat aan) wel de hoofdprijs: 15.000 euro. In plaats van dit op te zuipen of te spenderen aan jawbreakers, willen zij hiermee hun debuutalbum financieren. Samen met de bevlogen technicus Floyd Raynor investeert Surface Noise vervolgens in analoge synthesizers, buizenmicrofoons en opnameapparatuur.

In een kelder in Rotterdam wordt sinds 2005 onafgebroken opgenomen via een zelfbedachte constructie van ouderwetse taperecorders en audiointerfaces. Een grote stroom aan verknipte popliedjes in de trant van Weezer en Guided By Voices komt op gang. Door de grote experimenteerdrift en het gebrek aan een deadline wordt er echter nooit een samenhangend album voltooid. Surface Noise leeft teruggetrokken in haar eigen wereldje en ziet het maken van muziek als een doel op zich. Door de jaren heen komen er zo'n zestig nummers op de plank te liggen en tot aan 2010 blijven ze daar. Aan het begin van dit jaar is Surface Noise nog woest en ledig. Het project ligt al een tijdje stil en lijkt niet meer in beweging te komen. Totdat zanger/liedjesschrijver Yop op een rommelmarkt het album Everything van lo-fi-legende R Stevie Moore vindt. Deze uiterst zeldzame elpee bevat losse fragmenten uit verschillende periodes van de carrière van de Amerikaan. Via internet legt Yop contact met Moore en als een soort Obi-Wan Kenobi geeft hij Surface Noise adviezen en leidt hij de jongens naar het beloofde land. Molded, een kleine compilatie van vijf jaar melodieus geknutsel, is het resultaat. Surface Noise is beschimmeld en gestileerd. Laat wie dorst heeft, komen luisteren.

Tracklist

• My Little Watadori
• Keep The Harmony
• Searching For Something
• Freddy Chicken Dragon
• Last Piece Of Bubblegum
• Plumb Analog Men
• Rufus, Red Poodle
• You Know Where You’re Going
• Going Artificial
• Poor Helen
• Turning Night Into Day

De pers zei over Molded

'Het is dansbaar, aantrekkelijk en zorgeloos' (Live XS)

'Molded is een spannend debuut geworden' (FRET)

'Surface Noise is een band in de groei en men gaat ongetwijfeld nog veel plezier beleven aan hun elastische rock' (Kindamuzik.net)

'Surface Noise: de meeste Nederlandse bands hebben het lef niet' (Festivalinfo.nl)

Koop deze CD

Video's

Foto's

Optredens

De Riddert

Optredens

Eerdere Optredens

Contact

Fanmail